تبليغاتX
پوینده
 

 

 

اتحادیه­های جنبشی اجتماعی

پاسخی مناسب به سازمان­یابی کارگران

حشمت محسنی

جنبش کارگری کشور ما در یکی از دشوارترین شرایط تاریخ حیات خود به سر می­برد. این دشواری علاوه بر ناتوانی كارگران در برآوردن نیازهای ابتدایی زندگی در متن شرايط فلاكت­بار كنونى٬ مصاف با رژیمى استبدادی و سرکوب­گراست که نه تنها حق تشکل مستقل کارگران را  انکار می­کند بلكه با تمام قوا آن را درهم می­شکند.

 از اولین ماه­های سال 83  جنبش کارگری٬ آرام اما استوار در جهت پی­ریزی تشکل­هاى توده­ای کارگری گام­های موثری بر داشته است. شكل­گيرى سندیکای شرکت واحد نخستين طليعه­ى اين پيكار در سال­هاى اخير بوده است. هم­پاى تلاش کارگران شرکت واحد، نهادهایی نظیر کمیته پیگیری، کمیته هماهنگی، اتحاد کمیته­های کارگری، اتحاد بیکاران... یکی پس از دیگری تکوین یافتند. این نهادها اگرچه تشکل توده­ای نبودند اما فلسفه­ی وجودی خود را تلاش برای ایجاد تشکل­های توده­ای تلقى می­کردند. بعدتر خیز بلند کارگران نیشکر هفت تپه نشان ­داد که شكل­گيرى سندیکای شرکت واحد رعدی در آسمان بی ابر نبود بلکه بازتاب و تجسم شرایطی بود که مبارزه براى برپايى تشكل­هاى علنى، مستقل و توده­اى  را در دستور كارگران قرار مى­داد.   

 در چنین شرایطی چنبش کارگری برای پيشروى در راستاى هدف ياد شده و براى آن ­كه سیاست­های سرکوب­گرانه رژیم اسلامی را خنثی کند چه باید بکند؟ کدام آرایش می­تواند در این شرایط،­ پاسخی مناسب تلقی شود. آیا توسل به قانون و حرکات قانونی کارساز است؟ آیا علنیت با قانونیت برابر است؟ آیا تکیه یک جانبه بر خواست­های اقتصادی بی توجه به خواست­های سیاسی راهگشاست. آیا سیاسی کردن شتابان تشکل­های کارگری آن­ها را زیر ضرب نمی­برد؟ رابطه­ی جنبش کارگری با دیگر جنبش­های اجتماعی نظیر زنان٬ دانشجویان٬ خلق­ها... کدام است. و رابطه­ى جنبش كارگرى با احزاب چگونه است؟ این مسایل و پرسش­هایی از این دست نمی­تواند در این نوشته مورد بررسی قرار گیرد، در این نوشته تنها به یک جنبه از این مسایل پرداخته می­شود:. شكل مناسب سازمان­یابی جنبش کارگری در شرایط ویژه­ی کشور ما.


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط samira در 87/02/31 و ساعت   
 

 

 

یورش وحشیانه نیروی انتظامی و گارد ویژه به کارگران نیشکرهفت تپه و خانواده هایشان

بنا به گزارش فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران صبح روز پنج شنبه 26 اردیبهشت ماه کارگران نیشکر هفت تپه به همراه خانوادهای خود قصد راهپیمایی از فرمانداری شوش به سوی بازار شهر را داشتند که مورد یورش وحشیانه نیروی انتظامی قرار گرفتند.

بر اساس این گزارش نیروهای انتظامی به صورت پیاده و با ماشین به کارگران و خانواده هایشان و بجه های خردسال یورش برده و  آنها را آماج ضربات باطومهای خود قرار دادند. در این میان شماری از کارگران با دراز کشیدن در مقابل ماشینهای این نیروی سرکوبگر مانع حمله ور شدن به طرف خانواده ها و بچه ها و سایر کارگران شدند. در اثر این حملات وحشیانه این نیروی سرکوبگر تعدادی از کارگران زخمی شدند.

در حال حاضر کارگران همراه با خانواده های خود در میدان ساعت شهر شوش در محاصره نیروی انتظامی ،گارد ویژه و مامورین وزارت اطلاعات قرار دارند. آنها با شعارهائی مانند : نیروی انتظامی خجالت خجالت به تجمع خود ادامه می دهند.

 کارگران نیشکر هفت تپه اعلام کرده اند که تارسیدن به تمامی خواسته های خود به اعترضات خود ادامه می دهند .

|+| نوشته شده توسط samira در 87/02/27 و ساعت