|
مقاله ای از بهرام رحمانی
جامعه ی ما را به کجا می برند؟ ایران یکی ار ثرومندترین کشورهای منطقه خاورمیانه است. تنها در دو سال گذشته بیش از 130 میلیارد دلار از طریق فروش نفت خام وارد خزانه حکومت اسلامی شده است و به این رقم حدود 15 تا 20 میلیارد دلار صدور اقلام غیرنفتی را هم باید اضافه کرد. اما با این وجود، مردم ایران به سرعت به سوی فقر سوق داده می شوند. سهم مردم از این درامد کلان، جز فقر و سیه روزی چیز دیگری نیست. این مبالغ به افزایش بودجه آموزش و پرورش، بهداشت و درمان، و حقوق سوسیالی برای کمک به نیازمندان، بیمه بیکاری، بازنشستگی، جاده سازی، صنایع مادر، تحقیقات و پژوهشس های علمی، پرداخت دستمزدهای معوقه کارگران و ... منجر نشده است. پس این ثروت های هنگفت به جیب چه کسانی واریز می شود؟ و به چه عرصه هایی اختصاص داده می شود؟ جواب این سئوالات و سئوالاتی از این قبیل را مردم رنج دیده ایران به خوبی می دانند. زیرا این مردم قبل از هر تحلیل اقتصادی و سیاسی به ما خواهند گفت که جیب آخوندها بسیار گشاد است هر چی پول و طلا و چیزهای ارزشمندی در آن بریزید جا می گیرد. چشم و دل آن ها هرگز از ثروت اندوزی چه با تبلیغات خرافی و شیون و زاری، و چه با دزدی و چپاول و چه با سرکوب و زور و خشونت سیر نمی شود. بنابراین، سران حکومت اسلامی، به هرگونه وحشی گری متوسل می شوند تا حاکمیت خود را نگاه دارند. ادامه مطلب مقاله ای از تقی روزبه
به مناسبت گذشت یکماه ازدستگیری دانشجویان ویک ماه مبارزه واعتراض چگونه باید برشکاف موجود بین سرکوب و مقاومت فائق آئیم؟ Taghi_roozbeh@blogspot.com تقی روزبه قبل ازورود به بحث اصلی وبعنوان مدخلی برای آن بی مناسبت ندیدم که آن را با اشاره به مطلبی انتقادی که درطی روزهای گذشته دربرخی سایت ها با عنوان "کنسرت گوگوش- ورودی100 دلار- تماشاگر4000 نفر!، تظاهرات برای نجات جان جوانان - مجانی- شرکت کننده 200 نفر!" آغازکنم. نویسنده درجائی ازمقاله خود مطرح ساخته است که چرانباید صدها هزارنفربا شمع وگل بهمراه خانواده دانشجویان زندانی دربرابرزندان ویا مجلس شورای اسلامی حضورنداشته باشند؟ ودرپایان نیزازنیروهای اپوزیسیون خواسته که لااقل درسایت های خود دم ازبرگزاری موفقیت آمیزو حماسی و... نزنند. ادامه مطلب |
درباره وبلاگ
 پشتیبانی
 |
